هیچی بهتر از کشف و شهود اونم تو ساعت یک و چهل و شش دقیقه یه شبِ شنبه ی بهاری  (دوست ندارم بگم ساعتای آغازین یه روز یکشنبه. شبو بیشتر دوست دارم.) آدمو سرحال نمیاره. 

من به آغاز زمین نزدیکم. خیلیم نزدیک. جوری که اگه منو زمین باهم کله هامونو بچرخونیم دماغ به دماغ میشم. خخخخ. بعدِ یه دلتنگی چند دقیقه ای عارضه سرخوشی به آدم دست بده خیلی می چسبه! خیعلییی!اونقد سرخوش شدم ، اونقد بیخیال ، اونقد تهی از هر حس سرکش بدی   که واسه همه از دوست و دشمن ،آرزو میکنم چنین احساس شیرینی رو !